17.6.09

ochtend

Mijn vrouw is aan het oppassen in Dordrecht en daarom hoefde ik vanmorgen niet mijn bed uit te sluipen maar kon gewoon opstaan. Dus geen pyama in de polder want eerst gedoucht, ontbeten en om 6.10 de krant van Justin gekregen en gelezen. Toen ik in de polder kwam stond de zon al te hoog voor een foto en genoot ik van de jonge fazanten, kievitten,kluten en hazen die rond het Watergat al wakker waren. Wat een moederinstinct toch bij de dieren en wat een asociale vaders die wegvliegen terwijl hun vrouw het kroost bewaakt. Prachtig de ochtennevel boven de sloten en de zonnestralen scherend over de velden met die lange schaduwen.


Ik mijmerde wat over de enorme werkeloosheid die er aan zit te komen en ook ons dorp al bereikt heeft. Wat kunnen we doen voor deze mensen die ook nog eens in de knel kunnen komen omdat hun huis niet te verkopen is en ze op hoge hypotheeklasten zitten. Nu zal blijken hoe solidair we kunnen zijn als dorp. Zouden we het echt beter kunnen doen dan vroeger toen bijna niemand wat had en het toch nog deelde?

Mijn gedachten werden abrupt verstoord door een loslopend paard op de Oostendensedijk en weer een wit paard zonder die beroemde mooie prins. Zou hij er afgevallen zijn en ergens in de berm liggen? Ik besloot het paard wat op te drijven en het liep een erf op en omdat ik wat bang ben aangelegd reed ik hem klem met mijn auto en rende via de andere kant naar de nog slapende boer. Deze kalmeerde de schimmel met wat zoete woordjes en hij liet zich makkelijk het halster aandoen en naar de stal brengen. Mogelijk had de prins de stal in het geheim geopend om het paard te stelen en naar zijn geliefde te galopperen en had het beestje hem er af geworpen en was hij weer op weg naar zijn baasje toen ik hem tegenkwam. Ik zocht nog even naar geblesseerde prinsen langs de weg en smachtende jonkvrouwen voor Stadse vensters, maar zag alleen mijn vertrouwde krantenbezorgers die vriendelijk zwaaiden.

Thuisgekomen ben ik eens gaan kijken wat er allemaal al uitgegraven is langs de dijk voor mijn huis. Veel mensen durven overdag niet in andermans tuin te graven en ook als ik daar toestemming voor geef blijft men beschroomd en wacht tot het donker is. De buxussen, tabakken en vlijtige liezen zijn al verdwenen en ook zag ik minder lobelia's maar er zijn nog wilde geraniums, ageratum, prikneuzen, goudsbloemen, veel viooltjes en oosindische kersen. Kom gerust even langs en neem mee wat u wilt uit de strook tot 2 meter vanaf de dijk want morgen wordt alles verwijderd voor de nieuwe aanplant van de gemeente.