14.7.09

gezeur van mij

Terwijl mijn vrouw de uit door haar gelegde zaadjes gegroeide en van rijshout voorziene erwtenstruikjes was aan het plukken, zat ik achter mijn computer te genieten op google van de historie van ons dorp en vond tal van leuke feitjes. Toen ze vol trots de gedopte erwtjes warm en niet te gaar op tafel zette vertelde ik haar dat de vader van onze Willem van Wittenhorst Herman heette in plaats van haar een compliment te maken en dat werd niet erg gewaardeerd. Wat maakt dat nu uit hoe iemands vader heet en dat het kroontje van Horst hetzelfde is als het onze en dat je bij uitbreiding van een gemeente een bloementuintje om het wapen kan aanleggen. Hebben we er nu iets aan dat Willem van Wittenhorst schilderijen verzamelde en zelf een catalogus van de 300 werken gemaakt heeft? Dat hij een armenhuis gesticht heeft waar zijn personeel met voorrang werd opgenomen? Nee, het is inderdaad gewoon gezeur, maar heb ik vroeger niet ook genoten van al die zeurverhalen op spreekuur omdat er iets achter zit en het boeiend is je daar in te verdiepen. Zeuren zegt iets over iemand en dat hoeft beslist niet negatief te zijn.
Toch moet ik bekennen dat de erwtjes heerlijk waren en het aan mij ligt dat ik niet het verschil met erwtjes van Iglo of Hak proef.