4.7.09

morgen

Ik was vannacht alleen want mijn vrouw is gisteren afgereisd naar haar vriendin om te helpen de lunch voor te bereiden voor de 60 Flakkeese tuinliefhebbers die vandaag in een grote bus naar Leusden rijden om haar tuin te gaan bekijken. Natuurlijk is het leuk als mensen zo'n hele reis maken voor de resultaten van jouw geploeter op je knietjes, de vuile handen van het onkruidtrekken en de grasrandjes knippen, maar het lijkt me ook een belasting van zo'n volkstam in je tuin die alles vertrappen en zaadjes jatten van de plant die je nu juist zelf wilde vermeerderen. Ik hoefde dus niet stilletjes mijn bed uit te sluipen maar luisterde eerst wat naar de radio en ging toen douchen en maakte een lange wandeling in de nieuwe natuur tuusen de Pottersweg en de Armenweg. Ik verwonderde me over weer zo'n dijk voor baggeropslag, de stilte met alleen de tractoren op het land voor besproeiingsinstallaties, de vele vogels met weer de koekoek en had medelijden met Michael Jackson. Wat voor gestoord leven heeft zo'n "man " gehad? Ik heb hem één keer mogen aanschouwen in de Kuip omdat ik kaartjes gekocht had voor mijn kinderen en die niet wilden en ik met moeite Virag Meijer mee kon krijgen. Ik vond er weinig mannelijks aan en de dansjes en muziek konden me niet boeien maar ik genoot van het publiek die mooie zomeravond. Ik heb dus nauwelijks naar het podium gekeken en zag een hysterische massa zoals op oude foto's bij toespraken van Hitler; mensen die elkaar opzwepen en zonder na te denken hun grote idool volgen, maar ook dat genieten met zoveel mensen tegelijk zonder elkaar lastig te vallen en alle huidskleuren zo moeiteloos door elkaar. Het heeft allemaal twee kanten.