16.7.09

Niet allen aan het strand




Vanmorgen was ik niet alleen aan het strandje. Toen ik aankwam stond er een auto en ik dacht aan Stadse jongeren die thuis de liefde nog niet mogen bedrijven en daardoor gedwongen worden met het achteroverklappen van de stoelleuningen iets te scheppen dat een beetje lijkt op het huwelijksbed, maar beslist niet zo comfortabel is. Ik zag echter achter het net een tentje staan en ook dat het een Franse auto was en dus durfde ik dichterbij te komen om mijn zonsopgang te fotograferen. Vanuit de tent klonk wat gesnurk en ik moest denken aan mijn eerste kampeervakantie met mijn vrouw in Frankrijk, toen we ook wild kampeerden en soms tussen de koeien wakker werden omdat we 's avonds laat niet gemerkt hadden dat aan de andere zijde van het veldje koeien stonden. Er kwamen weer veel romantische gevoelens boven en wat kan een mens toch veel doen uit verliefdheid. Terwijl je thuis een heerlijk bed hebt, breng je de nacht door op een harde ondergrond in een veel te warme slaapzak en als je de tent even verlaat om te plassen trap je in het donker in slakken en probeer die maar eens tussen je tenen uit te halen zonder je geliefde te storen. Toen ik weer naar mijn auto liep zag ik dat er in de Franse auto een jongen op de bank lag te slapen en verdwenen mijn romantische gevoelens. Hoe lang heeft het in uw relatie geduurd voor u na een ruzie de nacht op de (achter)bank moest doorbrengen? Vast langer dan bij deze Fransman.